Doktrinat e Bibles: Pneumatologjia - Puna e Frymes se Shenjte.

Dikush ka thënë që Fryma e Shenjtë është përmendur tetëdhjetë e tetë herë në Dhiatën e Vjetër. Megjithatë mësimi i Frymës së Shenjtë nuk është aq i qartë në Dhiatën e Vjetër sa në Dhiatën e Re.

a. Duke ardhur mbi njerëzit. “Dhe, me sytë e ngritur, Balaami pa Izraelin që kishte fushuar sipas fiseve, dhe Fryma e Perëndisë e mbuloi atë” (Numrat 24:2). “Atëherë Fryma e Zotit erdhi mbi Jefteun dhe ai kaloi nëpër Galaadin dhe Manasin, arriti në Mitspah të Galaadit dhe që këtej lëvizi kundër bijve të Amonit” (Gjyqtarët 11:29). Shihni gjithashtu Gjyqtarët 3:10 dhe 14:6.

b. Duke veshur njerëzit. “Por Fryma e Zotit (Jehova) depërtoi te (në hebraisht do të thotë u vesh me të) Gideoni që i ra borisë; dhe Abiezeritët u thirrën që t’i shkonin pas” (Gjykatësit 6:34). Shihni gjithashtu 2 Kronikave 24:20.

c. E derdhur mbi njerëzit. “Mbi tokën e popullit tim do të rriten gjemba dhe ferra … deri sa mbi ne të përhapet Fryma nga lart, shkretëtira të bëhet pemishte dhe pemishtja të konsiderohet si një pyll” (Isaia 32:13, 15).

d. Duke mbushur njerëzit. “Dhe e mbusha me Frymën e Perëndisë, me dituri, me zgjuarsi, me njohuri dhe çdo shkathtësi” (Eksodi 31:3). Shihni gjithashtu Mikea 3:8.

e. Duke pushuar mbi njerëzit. “Atëherë Zoti zbriti në renë dhe i foli atij, mori nga Fryma që qëndronte mbi të dhe e çoi mbi të shtatëmbëdhjetë pleqtë; por kur Fryma u vu mbi ta, ata bënë profeci, megjithëse më vonë nuk bënë më” (Numrat 11:25). Shihni gjithashtu Numrat 11:26 dhe Isaia 11:2.

Fryma e Shenjtë nuk paraqitet sikur banonte brenda besimtarit. Fryma e Shenjtë i mbushte ata, por kurrë nuk mori vendbanesë brenda tyre.

Asnjë shenjtor i Dhiatës së Vjetër nuk u pagëzua me Frymën e Shenjtë. Ky pagëzim fillestar nisi në ditën e Rrëshajve, pesëdhjetë ditë pas ngjalljes së Krishtit prej së vdekurish.

(a) I qiejve dhe i tokës. “Qiejtë u bënë me anë të fjalës së Zotit dhe tërë ushtria e tyre me anë të frymës së gojës së tij. Ai mblodhi ujërat në një tog dhe vendosi thellësitë e tyre të mëdha si rezervuare. Tërë toka le të ketë frikë nga Zoti dhe le të dridhen para tij tërë banorët e botës. Sepse ai foli dhe gjëja bë; ai urdhëroi dhe gjëja u shfaq” (Psalmi 33:6-9). Shihni edhe Jobi 26:13.

(b) I kafshëve. “Sa të shumta janë veprat e tua, o Zot! Ti i ke bërë të gjitha me dituri; toka është plot me pasuritë e tua. Ti dërgon frymën tënde dhe ata krijohen, kështu ti ripërtërin faqen e dheut” (Psalmi 104:24-30).

(c) I njeriut. “Fryma e Perëndisë më ka krijuar dhe fryma e të Plotfuqishmit më jep jetë” (Jobi 33:4). Shihni gjithashtu Zanafilla 1:26-27 dhe 2:7.

(a) E tokës së rënë[1]. “Dhe Fryma e Perëndisë fluturonte mbi sipërfaqen e ujërave” (Zanafila 1:2b).

(b) E njeriut të rënë. “Atëherë ai më tha: ‘Profetizoji frymës, profetizo bir njeriu dhe i thuaj frymës: Kështu thotë Zoti, Zoti: Frymë, eja nga të katër erërat dhe fryj mbi këta të vrarë, që të jetojnë’. Kështu profetizova, si më kishte urdhëruar dhe shpirti hyri në to dhe u kthyen në jetë dhe u ngritën në këmbë; ishte një ushtri e madhe, shumë e madhe” (Ezekieli 37: 9-10). Shihni gjithashtu Isaia 55:3.

(3) Ruajtja. “Ti dërgon frymën tënde dhe ata krijohen, kështu ti ripërtërin faqen e dheut” (Psalmi 104:30).

b. Në lidhje me Satanin. Që nga fillimi, Fryma e Shenjtë ka qenë kundërshtari i Satanit. “Dhe Zoti tha: ‘Fryma ime nuk do të hahet gjithnjë me njeriun, sepse në shthurjen e tij ai nuk është veçse mish; ditët e tij do të jenë pra, njëqind e njëzet vjet’” (Zanafilla 6:3).

(1) Etërit e tij. (Abrahami, Isaku dhe Jakobi dhe të tjerë). “Dhe Faraoni u tha nëpunësve të tij: ‘A mund të gjejmë një njeri si ky, tek i cili të gjendet Fryma e Perëndisë?’” (Zanafilla 41:38).

(2) Themeluesit e tij. (Moisiu dhe ndihmësit e tij). “Atëherë Zoti i tha Moisiut: ‘Mblidhmë shtatëdhjetë njerëz nga pleqtë e Izraelit, që ti njeh si pleq të popullit dhe funksionarë të tij; silli në çadrën e mbledhjes dhe të rrinë aty me ty. Unë do të zbres dhe aty do të flas me ty: do të marr pastaj nga Fryma që është mbi ty dhe do t’ua kaloj atyre me qëllim që ta mbajnë bashkë me ty barrën e popullit dhe të mos e mbash ti vetëm’” (Numrat 11:16-17). Shihni gjithashtu Numrat 27:18-19, Ligji i Përtërirë 34:9 dhe Nehemia 9:20.

(3) Gjykatësit e tij. “Fryma e Zotit ishte mbi të dhe ai ishte një gjyqtar i Izraelit; doli për të luftuar …” (Gjyqtarët 3:10a).

(4) Mbretërit e tij. Saul: “Me të dëgjuar këto fjalë, Fryma e Perëndisë përfshiu Saulin, zemërimi i të cilit u rrit me të madhe” (1 Samueli 11:6). Shihni gjithashtu 1 Samueli 6:14, një frymë e keqe u dërgua nga Perëndia si gjykim mbi Saulin. Davidi: “Atëherë Samueli mori bririn e vajit dhe e vajosi para vëllezërve të tij; që nga ajo ditë Fryma e Zotit zbriti tek Davidi. Pastaj Samueli u ngrit dhe shkoi në Ramah” (1 Samueli 16:13). Shihni Psalmet 51:11-12 dhe 143:10.

(5) Priftërinjtë e tij. “Atëherë Fryma e Perëndisë erdhi mbi Zakarian, birin e priftit Jehojada, që u ngrit përpara popullit” (2 Kronikave 24:20a).

(6) Profetët e tij. “E bënë zemrën e tyre si diamanti, për të mos dëgjuar ligjin dhe fjalët që Zoti i ushtrive u dërgonte atyre me anë të Frymës së tij, me anë të profetëve të së kaluarës. Kështu u krijua një indinjatë e madhe te Zoti i ushtrive” (Zakaria 7:12). Shihni edhe Nehemia 9:30, Ezekieli 3:2, Danieli 5:1-14 dhe Mikea 3:8.

(a) Tabernakulli. Asgjë nuk u bë nga mençuria ose aftësia njerëzore. “Dhe e mbushi me Frymën e Perëndisë, me dituri, me zgjuarsi, me njohuri dhe me gjithfarë aftësish” (Eksodi 35:31). Shihni gjithashtu Eksodi 28:3 dhe 31:1-5.

(b) Tempulli. “Atëherë Davidi i dha birit të tij Solomonit projektin e portikut të tempullit, të godinave të tij, të dhomave të tij, të thesareve të tij, të dhomave të sipërme, të dhomave të brendshme dhe të vendit të pajtuesit, si dhe projektin e të gjitha gjërave që kishte në mendje për Frymën lidhur me oborret e shtëpisë së Zotit, me të gjitha dhomat anësore, me thesaret e shtëpisë së Perëndisë dhe me thesaret e sendeve të shenjtëruara” (1 Kronikave 28:11-12).

d. Në lidhje me Mesinë. “Fryma e Zotit, Zoti është mbi mua, sepse Zoti më ka vajosur për t’u dhënë një lajm të mirë të përulurve; më ka dërguar të lidh plagën e atyre që e kanë zemrën të thyer, të shpall çlirimin e atyre që janë në robëri, hapjen e burgut të burgosurve, të shpall vitin e hirit të Zotit dhe ditën e hakmarrjes të Perëndisë tonë, për të ngushëlluar tërë ata që pikëllohen” (Isaia 61:1-2). Shihni gjithashtu Isaia 11:2.

e. Në lidhje me mijëvjeçarin. “Mbas kësaj do të ndodhë që unë do të përhap Frymën time mbi çdo mish, bijtë tuaj dhe bijat tuaja do të profetizojnë, pleqtë tuaj do të shohin ëndërra, të rinjtë do të kenë vegime. Në ato ditë do të përhap Frymën time edhe mbi shërbëtorët dhe shërbëtoret” (Joeli 2:28-29). “Mbas kësaj” do të thotë pas rivendosjes së Izraelit. Shihni edhe Ezekieli 36:25-28 dhe 37:14.

f. Në lidhje me frymëzimin. “Këto janë fjalët e fundit të Davidit. Kështu thotë Davidi, bir i Isait, kështu thotë njeriu që u ngrit lart, i vajosuri i Perëndisë së Jakobit, këngëtari i ëmbël i Izraelit: ‘Fryma e Zotit ka folur nëpëmjet meje dhe fjala e tij ka qenë mbi buzët e mia’” (2 Samueli 23:1-2). Shihni për këtë edhe Numrat 24:2, Veprat 1:16, 4:25, 1 Pjetri 1:10-12, 2 Pjetri 1:21 dhe 2 Timoteu 3:16-17.

[1] Njeriu edhe toka “ranë” prej gjendjes së përsosur pas mëkatit të Adamit në kopësht. Toka u mallkua dhe njeriu është nën mëkat, duke perjetuar pasojat e mëkatit (dhimbje, sëmundje, vuajtje dhe vdekje) (shënim i përkthyesve).

AlbKristian.com - Faqe të Krishtera Shqiptare	Kryefaqja